Zmniejszenie niewłaściwej terapii i śmiertelności dzięki programowaniu ICD AD 3

Ocenę kliniczną i testowanie urządzenia przeprowadzono podczas każdej wizyty kontrolnej. Lekarze leczący byli świadomi zadań grupy badawczej. Lekarze byli zachęcani do przestrzegania aktualnych wytycznych dotyczących terapii farmakologicznej. Randomizacja
Uzyskano wyjściowy wywiad kliniczny i elektrokardiogram 12-odprowadzeniowy i przeprowadzono fizyczne badanie dla każdego pacjenta. Pacjenci zostali następnie losowo przydzieleni (w stosunku 1: 1: za pomocą blokowania i stratyfikacji), aby otrzymać ICD z jedną z trzech konfiguracji programowania do wykrywania częstoskurczu komorowego lub migotania komór i rozpoczęcia terapii, z podobnym programowaniem dla pacjentów z samym ICD i pacjentami z urządzeniem CRT-D, jak opisano wcześniej.8
Pokrótce, pacjenci z grupy terapii konwencjonalnej otrzymali urządzenie zaprogramowane na dwie strefy wykrywania: jedną z częstością rytmu serca 170 do 199 uderzeń na minutę w przypadku częstoskurczu komorowego z 2,5-sekundowym opóźnieniem i włączonymi dyskryminatorami przedsionkowymi, a drugą strefa rozpoczynająca się od 200 uderzeń na minutę w celu przyspieszenia częstoskurczu, z 1,0-sekundowym opóźnieniem przed rozpoczęciem stymulacji anty-kardiologicznej lub wstrząsu. Pacjenci z grupy o wysokim odsetku otrzymywali urządzenie zaprogramowane na strefę wyłącznie dla monitora od 170 do 199 uderzeń na minutę i do strefy terapii rozpoczynającej się od 200 uderzeń na minutę, po 2,5-sekundowym opóźnieniu monitorowania. Pacjenci w grupie z opóźnionym leczeniem otrzymywali urządzenie zaprogramowane na trzy strefy wykrywania: jedną przy 170 do 199 uderzeń na minutę, z wykrywaniem rytmu i 60-sekundowym opóźnieniem przed rozpoczęciem terapii; druga strefa wykrywania tachyarytmii rozpoczynająca się od 200 uderzeń na minutę, z wykrywaniem rytmu i 12-sekundowym opóźnieniem przed terapią; i trzecią strefę 250 razy na minutę lub więcej, z 2,5-sekundowym opóźnieniem przed rozpoczęciem terapii. We wszystkich urządzeniach po stymulacji anty-kardiologicznej zastosowano terapię szokową, jeśli stymulacja nie zakończyła wykrytej tachyarytmii. Schemat podsumowujący programowanie urządzenia w trzech grupach terapeutycznych przedstawiono na Rys. S1 w Dodatku Uzupełniającym, dostępnym pod adresem.
Terapia urządzenia
W badaniu zastosowano komercyjnie dostępne urządzenia do podawania przeziernego (Boston Scientific). Zastosowano rutynowe metody kliniczne do wszczepiania i testowania urządzeń z testami progu defibrylacji zgodnie z zatwierdzonymi etykietami Food and Drug Administration. ICD zostały zaprogramowane tak, aby zminimalizować niepotrzebną stymulację prawej komory. Szczegóły algorytmów wykrywania, programowanie i dostarczona terapia dla każdej z trzech grup terapeutycznych są podane w opublikowanym projekcie próby.8 Całkowita energia wstrząsu (w dżulach) zgromadzona w trakcie próby dla odpowiednich i niewłaściwych wstrząsów była zarejestrowane zgodnie z grupą leczenia.
Punkty końcowe
Wstępnie zdefiniowany pierwotny punkt końcowy był pierwszym przypadkiem niewłaściwej terapii (tj. Terapii dostarczonej w przypadku niekomorowych tachyarytmii), stymulacji anty-kardiologicznej lub wstrząsu
[podobne: rehabilitacja sportowa, olejek kokosowy do włosów, rehabilitacja kregoslupa ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: olejek kokosowy do włosów rehabilitacja kregoslupa rehabilitacja sportowa