Odczyn Biernackiego

Odczyn Biernackiego jest przeważnie prawidłowy. Sprawa trwa latami, nie przyczyniając chorym większych dolegliwości. Chorzy nie uważają się zwykle za chorych na gruźlicę. Pomimo najczęściej dobrego ogólnego stanu, chorych, dotkniętych tą postacią gruźlicy płuc, należy leczyć, ponieważ obecność jamy w płucu stanowi pewne niebezpieczeństwo dla nich i dla otoczenia. Leczenie polega na zapobieganiu częstym u tych chorych nieżytom oskrzeli, na zabiegach skierowanych do usunięcia jamy (odma lecznicza i in.) i na usuwaniu czynników osłabiających ustrój. Trzeba także dążyć do wzmocnienia sił obronnych chorego.
PRZEWLEKŁA POSTĘPUJĄCA GRUŹLICA PŁUC SZERZĄCA SIĘ DROGAMI CHŁONNYMI, KRWIONOŚNYMI I OSKRZELOWYMI . W okresie pokwitania i bliskim niego spostrzega się postać gruźlicy płuc, odmienną od pospolitych suchot płuc. Jest to gruźlica płuc wieku pokwitania (phthisis pulmonum pubertatis). Znamienną jej cechą jest szerzenie się sprawy gruźliczej w płucach jednocześnie drogami chłonnymi, krwionośnymi i oskrzelowymi. Ze stanowiska anatomiczno-patologicznego w płucu toczą się zmiany przeważnie wysiękowe, po części wytwórcze, gruzełkowe. Często też dochodzi do wytworzenia jam na tle serowacenia ognisk gruźliczych. Badaniem klinicznym chorych stwierdza się w zakresie klatki piersiowej odgłos opukowy przytłumiony, a w miejscu jam bębenkowy z objawami odgłosu czerepowego, Wintricha, Gerhardta i Friedreicha oraz objawy osłuchowe w postaci zmienionego szmeru pęcherzykowego (zaostrzony, osłabiony itd.), szmeru oskrzelowego i szmerów dodatkowych, tak jak to stwierdza, się w suchotach płuc pospolitych. Objawy te wykrywa się przede wszystkim w okolicy podobojczykowej i u podstawy płatów płuc, w przeciwieństwie do suchot płuc pospolitych, w których pierwsze objawy kliniczne stwierdza się prawie zawsze w okolicy nadgrzbietowej i w okolicy wnęki płuc w miejscu rzutu szczytu dolnego płata. Swieże nawały powstające przeważnie drogą oskrzeli sadowią się najczęściej atypowo, chaotycznie. Tak jak w innych postaciach gruźlicy płuc krwiopochodnej stwierdza się zwykle nadto stwardnienie tętnic obwodowych oraz powiększenie śledziony dające się wykryć przewaźnie tylko opukiwaniem. Przebieg choroby jest najczęściej ciężki, złośliwy, ze stanami gorączkowymi, obfitymi potami, kaszlem i wykrztuszaniem plwociny zawierającej włókna sprężyste i prątki gruźlicy. Choroba kończy się przeważnie szybko śmiercią, czasami wszakże przechodzi w okres łagodniejszy, a wtenczas jej przebieg jest taki sam jak suchot płucnych pospolitych. Rokowanie w gruźlicy płuc wieku pokwitania jest niepewne. Leczenie polega na wzmacnianiu chorego i na leczeniu streptomycyną. Gdy choroba przybiera przebieg przewlekłej postępującej gruźlicy płuc, wskazane jest leczenie odmą opłucną. Niestety przeszkodą w leczeniu odprężająco-uciskowym bywa częstsze, wczesne przerzucanie się sprawy na drugie płuco. [przypisy: , zagęszczanie rzęs, kosmetyki organiczne, magnez i witamina b6 ]

Tags: , ,

Comments are closed.