Leczenie lamiwudyną, zydowudyną lub oboma pacjentami zakażonymi HIV z 200 do 500 komórkami CD4 + na milimetr sześcienny ad 8

Mutacja powodująca oporność na lamiwudynę powoduje zmianę aminokwasu w miejscu aktywnym enzymu odwrotnej transkryptazy w motywie wysoce konserwatywnym w większości retrowirusów42 i może powodować wiriony z zaburzoną replikacją. Ważnym odkryciem tego badania była niska częstość poważnych zdarzeń niepożądanych w każdej grupie leczonej. Monoterapia lamiwudyną była dobrze tolerowana. Średnie stężenia hemoglobiny wzrosły u pacjentów otrzymujących tę terapię (dane nieukazane) i nie obserwowano epizodów ciężkiej neutropenii. Dodanie lamiwudyny do zydowudyny nie zmieniło profilu bezpieczeństwa obserwowanego dla samej zydowudyny. Nie było znaczących różnic w zdarzeniach niepożądanych lub wpływie immunologicznym lub antywirusowym w zależności od dawki w terapii skojarzonej, dlatego też niską dawkę należy stosować w leczeniu iw dalszych badaniach klinicznych.
Podsumowując, leczenie łączące lamiwudynę i zydowudynę może być odpowiednie jako początkowa terapia dla bezobjawowych pacjentów zakażonych HIV, którzy mają od 200 do 500 komórek CD4 + na milimetr sześcienny. Ten wniosek opiera się na wyraźnym i trwałym efekcie leczenia skojarzonego, w porównaniu z monoterapią zydowudyną, na wirusologicznym i immunologicznym markerach zakażenia HIV-1 oraz na doskonałej tolerancji dwóch leków w kombinacji. Wniosek ten potwierdzają dowody, że na ogół pacjenci bezobjawowi mają wysoki całkowity ciężar HIV-110-12, który przechodzi gwałtowny obrót.13,14 Wczesne wprowadzenie silnej terapii skojarzonej może być konieczne w celu ograniczenia replikacji wirusa i opóźnienia obu rozwój oporności na leki przeciwretrowirusowe i kliniczny przebieg infekcji.45 Dane z tego badania pokazują, że kombinacje lamiwudyny i zydowudyny mają trwały wpływ na liczbę komórek CD4 + i replikację wirusa u pacjentów zakażonych HIV-1.
Finansowanie i ujawnianie informacji
Przedstawione w części na Drugiej Krajowej Konferencji na temat ludzkich retrowirusów i pokrewnych infekcji, Washington, DC, 29 stycznia-2 lutego 1995.
Obsługiwane przez Glaxo Wellcome.
Author Affiliations
Z University of North Carolina w Chapel Hill, Chapel Hill (JJE); Glaxo Wellcome, Research Triangle Park, NC (SLB, JBQ, MAF, MR); Klinika Nalle, Charlotte, NC (JJ); Medical College of Ohio, Toledo (RDM); San Juan AIDS Institute, Santurce, Puerto Rico (JS); i University of Colorado Health Sciences Center oraz Veterans Affairs Medical Center, Denver (DRK).
Prośba o przedruk do Dr. Erona w School of Medicine, CB # 7030, 547 Burnett-Womack, University of North Carolina w Chapel Hill, Chapel Hill, NC 27599-7030. Pozostali członkowie Północnoamerykańskiej Grupy Roboczej ds. HIV wymieniono w załączniku.

dodatek
Oprócz autorów badania, Grupa Robocza ds. HIV w Ameryce Północnej obejmowała B. Akil, G. Beall, N. Bellos, PS Berry, C. Brummitt, B. Cameron, C. Cohen, H. Donabedian, KH Mayer, GF McKinley , GE Sepulveda, M. Thompson, C. Tsoukas, S. Walmsley, J. Horton, T. Kerkering, E. Matthew, D. Pearce, D. Peterson, JC Pottage, Jr., J. Sampson, WB Smith, i B. Yangco. Personel badawczy w poszczególnych ośrodkach to J. Johnson, J. Cowan, C. Kaczka, SH Price, R. Zameck, D. Dawson, B. Pobiner, C. Gilbert, J. Scott-Lennox, R. Demasi, P Jarrett, G. Yuen, J. Esinhart i G. Pakes.
[przypisy: lekarz medycyny pracy warszawa centrum, gabinet medycyny estetycznej wrocław, nfz wrocław przeglądarka ]

Tags: , ,

Leave a Reply

Powiązane tematy z artykułem: gabinet medycyny estetycznej wrocław lekarz medycyny pracy warszawa centrum nfz wrocław przeglądarka